あおいりんご

ด้วยความกรี๊ดแบบ "ไม่ไหวแล้วว้อย!!!"
บล็อกครั้งนี้อาจปนเปื้อนทั้งภาษาไทย & ภาษาญี่ปุ่นกันมั่วไปหมด
และถ้าใครไม่อยากรู้เนื้อเรื่องมาครอส ฟรอนเทียร์ตอนที่ 12 ก่อนหรืออะไรยังไงก็ตาม
ข้ามไปเลยนะคะ เหอๆๆๆๆๆ
ใครเป็นแฟนรันกะ (มากกว่าเชอริล)
ตอนนี้ไม่กรี๊ดไม่ได้แล้วคร้าบบบบบบ
แต่นางเอก เอ้ย พระเอกในใจของอะฮั้นก็มีแต่อารุโตะสุดที่เลิฟเท่าน้านนนนน

บ้ามาพอแล้ว เริ่มกันเลยดีกว่า
ขอบอกว่ารูปเยอะกระฉูด เตรียมตัวเตรียมใจโหลดนะเจ้าคะ

มาครอส ฟรอนเทียร์ #12
Fastest Delivery

เห็นชื่อตอนตอนแรกก็ เอ๊ะ? อะไรหว่า
(ไปจนถึงกลางตอนแล้วยังแอบโง่อยู่เลย ฮือๆ)

ขอมอบชื่อตอนภาษาไทย
"พิซซ่าทะลุจักรวาล"
(ป.ล. ไม่เกี่ยวกับพิซซ่าแม้แต่น้อย)
อย่ามัวแต่นอกเรื่อง เริ่มกันเลยดีกว่า

มะรืนนี้จะถึงคอนเสิร์ตเดบิวของรันกะแล้วเจ้าค่า
ส่วนพี่อารุโตะก็เห็นท้องฟ้าที่กว่า หนีไปกาเลีย 4 ซะงั้นตั้งแต่ตอนที่แล้ว
แทบทำให้เกิดอารมณ์โกรธ อยากหักคอพระเอกขึ้นมาตงิดๆ
เริ่มตอนด้วยฉากกินข้าวกลางวันหนุงหนิง(ในสายตาลูก้า)กันสามคน

โปรดสังเกตว่าพี่มิเชลกล่องข้าวเพียบ สงสัยสาวๆ(หนุ่ม?)ให้มาชัวร์
นานาเสะหงอยเหงาเล็กน้อยด้วยความที่ไม่มีใครเหลือสักคน ทั้งรันกะ อารุโตะ และเชอริล
(หรือเพราะรันกะไม่อยู่หว่า คาแรกเตอร์นานาเสะนี่ยังจับไม่ได้จริงๆ ล้ำลึกเหลือเกิน)

กล่องข้าวน่ารักโคดดดดดดดดดดดดดดดดด
ผกก.คาวาโมริจะลงข้าวกล่องอันนี้ทั่วประเทศไหมหว่า
やりそうだけど・・・ファミリーマートとかさ
自分的にはアルトを食べちゃいあｌじゃえ；おｈん；がｄｋ（黙れッ

แต่พอดีรันกะได้หยุดเลยแวะมาหาซะงั้น

ทิ้งกล่องข้าวเลยนะเจ๊ เสียดายนะว้อย ลูก้าก็ขนมปังหลุดจากปากไปคนนึงแล้ว

ส่วนทางฝ่ายเชอริลที่ลงจอดที่กาเลีย 4 ก็แทบตกบันไดเครื่องบินเสียโฉม
ไม่รู้ไอ้โรคประหลาดนี่จะเป็นเพราะเกรซหรือเปล่า ท่าทางเจ๊จะเป็นคนวางแผนทั้งหมดด้วย
เพราะฉะนั้นเลยวางยาให้เชอริลร้องเพลงไม่ได้ไว้ก่อน เป็นจุดแตกหักที่ทำให้เกิดการต่อสู้
ดูจากนิสัยเชอริลแล้วเรื่องงานสำคัญ สัญญาที่ให้กับอารุโตะก็สำคัญ อืม... คงเจ็บใจน่าดู
และแล้วก็เกิดการต่อสู้ขึ้นมาจริงๆ(เพราะฉากที่ถูกจัดไว้?)
อารุโตะไปคนเดียวก็สู้อะไรไม่ได้ ถึงจะมีอีกฝ่ายเป็นพวกเดียวกันก็ตาม

ฝันร้ายตอนที่กิลเลียมถูกบีบตายคามือวาจูร่าหวนกลับมาในสมองชัวร์ๆ
ตะโกนห้ามแทบไม่ทัน

やめろー！！！
新種のダンスじゃないよ？

ตัดภาพมาทางฝั่งรันกะ
ถ้าความแตกว่าเลี้ยงไอคุงต้องโดนจับไปทำงานส่วนรวม(เรียกว่างี้ได้ไหมนะ?)ชัวร์
แต่ด้วยความที่ไอคุงช่วยปลอบใจตอนกำลังเศร้าตรมเพราะให้ของขวัญอารุโตะไม่ได้
ก็เลยอยากเลี้ยงไว้ นานาเสะก็จำยอม(?)ต้องกลายเป็นคนผิด ยอมเก็บความลับไว้ด้วยกัน

この笑顔がカワイイ☆　あい君もカワユス♪

ありがとう　ななちゃん！
ななせ、嬉しそうだ・・・あやしいなぁこの子

มีข่าวมาเจ้าค่า ปี๊บๆ
ที่แปะรูปนี้เพราะวอลเปเปอร์ของลูก้าเป็นเชอริล 555
นึกว่าจะแอบแปะรูปของนานาเสะซะอีก (อ๋อ เดี๋ยวโดนเห็นเข้าสินะ)
อ๊ะ Serch??

เลออน มิชิมะ หัวเห็ดประจำสัปดาห์

ท่านพี่ออสมา ท่านพี่ประจำสัปดาห์ จะชอบโอยาจิคาแรกเตอร์ก็เพราะท่านพี่นี่แหละ เท่ว้อย

ถึงจะส่งทีมไปช่วยเหลือพวกอารุโตะก็ต้องกินเวลานานถึง 7 วัน
เฮ้อ... กว่าจะไปถึงก็สู้กันจบโรงเรียนมาครอสแล้ว

ความจริงภาพนี้ไม่มีอะไร แค่อยากบอกว่าด้านซ้ายล่างน่ะ
Total ว้อย ไม่ใช่ Tortal

ขณะที่รันกะรู้ข่าวและเศร้าเต็มที่ ด้วยความเป็นห่วงอารุโตะล้วนๆ (คิดว่า)
เพราะยังไม่ได้บอกไม่ได้ให้ไม่ได้ทำอะไรเพื่ออารุโตะสักอย่าง
และตอนนั้นเอง messiah ก็ปรากฏตัวขึ้น ผ่างงงงงง
จะใครซะอีก พ่อหนูลูก้าของเราไง เหอๆๆๆ (จุนจุนจ๋าาาาาาา)

ตัดกลับมาที่กาเลีย 4 ผู้คนบาดเจ็บกันมากมาย
จะเห็นได้ว่าพี่ที่โดนจับบีบไปเมื่อต้นตอนต้องพันผ้าทีเดียว
ท่าทางจะหักนะเนี่ย แง้

ส่วนเชอริลก็เจ็บใจเต็มที่ แถมโดนตาลุงอารุโตะหัวเสียใส่เล็กน้อย
เพราะในเมื่อร่างกายไม่พร้อมก็ไม่ควรฝืน

"นอนไปเถอะน่า จะมาร้องเพลงเอาป่านนี้ก็ไม่ทำให้สถานการณ์ดีขึ้นหรอก!"
"ก็ฉัน...ของขวัญให้นาย...ท้องฟ้า..."

แอบสงสารเชอริลเล็กน้อย ด้วยความที่เชอริลเป็นคนจริงจังกับหน้าที่การงานมาก
(อันนี้อารุโตะก็รู้ดี ดูได้ตั้งแต่ตอนที่ 1)
แต่ที่แปะภาพนี้เพราะแต่อยากกรี๊ดว่า
แขนนังอารุโตะมันเล็กจังว้อยยยยยยยยยยยยยยยย
(หันมาดูแขนตัวเองแล้ว...)

อารุโตะ ทำอะไรไม่ถูกไปอีกคน ไม่รู้ว่าตอนนี้คิดอะไรอยู่
อาจเจ็บใจที่เป็นสาเหตุทำให้เชอริลฝืนทำอะไรเกินตัวแบบนี้
แต่สุดที่รักก็คิดว่าต้องทำอะไรสักอย่าง อย่างน้อยกะจะวิ่งไปที่เครื่องตัวเองให้ได้ก่อน
(แล้วหลังจากนั้นตั้งใจจะทำอะไรหว่า...?)

ตัดกลับมาที่ฟรอนเทียร์ ลูก้าราวกับโดราเอม่อน เสกทุกอย่างได้จากกระเป๋าหน้าท้อง
ก็มีเครื่องมือให้เดินทางไปกาเลีย 4 ได้ในวันเดียวอะดิ โหย ทำได้ไง

"ให้ตายเถอะ บ้านนายนี่สร้างของน่ากลัวจริงๆ"
ชอบเสียงคุณคามิยะตอนนี้เจรงๆค้าบบบบบบ

"รู้แล้วน่า" (วิ้งๆๆๆๆ)
นี่ถ้ามีประกายจากฟันเหมือนตอนที่ 1 ละก็เลิกคบเลยนะว้อยยยยย
อ๋อ ที่ไม่มีวิ้งเพราะไม่ใช่กับผู้หญิงใช่ไหมล่ะ

จะไปในทันใด จะไปยืนเคียงข้างเธอ♪
（ちゃうわっ）

ส่วนอารุโตะที่แอบหนีไปที่วีเอฟก็โดนจับได้
คาดว่าเกรซน่าจะส่งข่าวไปบอกเทมุจินว่าอารุโตะจะแอบไปที่เครื่อง ให้จับตัวไว้ก่อน
ว้อย ตกลงเจ๊เป็นใครกันแน่ฟระ คาแรกเตอร์มืดๆแบบนี้เหมาะกับคุณอิโนะอุเอะจริงๆ ให้ตาย

แต่!!!!!

แต่ตอนที่ทั้งสองฝ่ายเปิดฉากฉะกันอีกรอบนั้นเอง
Messiah ตัวจริงของตอนนี้ก็ปรากฏตัว กรี๊ดดดดดดดดดดดดด

ส่งเสียงมาก่อนเลยครับท่าน ที่เห็นวิ้งๆอยู่นั่นแหละ

"อารุโตะ!! ฉันมาส่งของขวัญวันเกิดให้นายแล้ว!!!!"
พอเปิดกล่องของขวัญออกดูก็พบว่าเป็น...

หนูรันกะของเรานี่เอง 超ビックリ！！！！！！！！
「みんな！抱きしめて！銀河の・・・果てまで！！」
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
テンションMAXだよ！！！ここから！！！！！


見つめあうだけで♪

孤独の加速度が♪

ทุกคนถึงกับหยุดยิงด้วยความตะลึงอึ้ง แม่หนูน้อยน่ารักคนนั้นเป็นใครหว่า?

"ท่านไม่รู้จักเหรอครับ เธอคือสาวน้อยทีคว้าโอกาสอันงดงามจากการเป็นตัวแสดงแทน
และกำลังไต่เต้าเข้าสู่เส้นทางดาวค้างฟ้า 超時空ซินเดอเรลล่า รันกะจังไงครับ!!!!!!"
ช็อตนี้ถึงกับแทบพรวดข้าว ลุงครับ เจ๋งจริงๆ ลุงแทบขโมยซีนไปหมดเลยว่ะ

เท่โคดๆๆๆๆๆๆๆ รันกะจางงงงงงง
มิเชล GJ!!!

キラッ☆
ไอดอลต้องมีดาวพุ่งออกจากตา อืมมม คำของเดี๊ยนอาจไม่สวยหรู
แต่ไอดอลนี่เจ๋งจริงๆฟร่ะ

อันนี้ไม่มีอะไร รันกะลงถึงพื้นแล้ว
ว่าแต่ มีจอแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ...?
กระผมอยากรู้เป็นอันมาก

会話などなしに　内側に潜って♪

考えが読み取れる　不思議な夜♪

ヤ・・・ヤックデカルチャー・・・
ตาเยิ้มเชียวนะยะพวกแกร

キラッ☆
รอบสอง!!!!!!!!!!!!!!!!

ปืนร่วงเลยครับพี่น้อง!!!!!!

อารุโตะได้โอกาสตอนที่ทุกคนกำลังสนใจรันกะรีบออกเครื่องวีเอฟทันที
แต่จะบินไปไหนละครับ ก็หารันกะน่ะสิ กรี๊ดดดดดดดดดดดด อารุรันๆๆๆๆๆๆๆๆ

"อารุโตะคุง...!"
เสียงพากย์ตอนนี้นากาจิมะจังให้เสียงดีมากเลย
เพราะเราคิดว่า ที่รันกะทำถึงขนาดนี้เพราะห่วงอารุโตะเป็นส่วนใหญ่มากกกกกกก
จะให้ตายจากกันไปทั้งที่ยังไม่ได้บอกอะไรสักอย่างเนี่ยนะ ฮึกๆๆๆๆ

あなたは急上昇 oh oh♪　のポーズ

อารุโตะมาแล้วครับท่าน

"รันกะ...เธอ..."
เสียงคุณนากามุระตอนนี้เจ๋งสุดๆๆๆๆๆๆๆๆ โอย แทบอยากตัดเป็นเสียงตอนเปิดเครื่องคอมฯ

心が光の矢を放つ♪
แทงหัวใจอารุโตะเต็มๆๆๆๆๆๆ และอาจแทงหัวใจชายหนุ่มอีกเป็นล้านคนที่ดูอยู่
ขนาดผู้หญิงอย่างกรูยังกรี๊ดเลย เหอะๆๆๆๆ

อาจดูยากเล็กน้อย แต่อารุโตะถึงกับหน้าแดง+สะอึก เหอะๆๆๆๆ

ส่วนเจ้าพวกนี้ไม่ต้องอธิบายก็คงรู้ ตางี้เป็นหัวใจ เป็นลมล้มตึง แถมยังเลือดพุ่งอีกต่างหาก
พี่เทมุจินเห็นพวกตัวเองกลายเป็นคล้ายモーオタเลยถึงกับทนไม่ได้ พุ่งเข้าไปหวังจะยิงรันกะทิ้ง
แต่ในที่สุดอารุโตะก็ได้แสดงฝีมือเป็นครั้งแรกของวันนี้ ด้วยการเข้าไปชาร์ตไว้ซะก่อน
ดีมาก อย่าเป็นพระเอกที่ไร้ค่าเน่อ เหอๆ

"การต่อสู้คือชีวิตของเซนทราดี้! มันอยู่ในสายเลือดของพวกเราโว้ย!!!"

อารุโตะถึงกับสะอึก ใจหวนนึกถึงสิ่งที่ยาซาบุโร่พูดถึงเลือดนักแสดงที่ไหลเวียนอยู่ในตัวอารุโตะ
สายเลือดที่ยาซาบุโร่ไม่มีวันได้มาครอบครองแม้จะต้องการแค่ไหน

"เลือดนักแสดงอะไรฉันไม่สนหรอก!!!"
หลังจากนั้นเทมุจินก็โดนเสียบดิ่งลงทะเลไปกลายเป็นอาหารปลา(อ้าว)
โดยทิ้งท้ายไว้ว่า
"จำไว้ จักรวาลนี้ไม่กว้างใหญ่พอสำหรับให้สองเผ่าพันธุ์อยู่ร่วมกันได้หรอก!"
ตอนนี้เพลงไอโมก็คลอไปด้วย แอบเศร้าเล็กๆ

ตัดมาทางเชอริลที่ได้แต่นั่งกัดฟันดูความเป็นไป
เกรซถึงกับออกปากชมรันกะด้วยเสียงน่ากลัว บรื๋อว์
ถ้าเกรซเป็นคนวางแผนทั้งหมดนี้ขึ้นมาจริง ก็คงกะไว้แล้วว่าถึงมีคนมาช่วยก็คงไม่ทัน
แถมถ้ามาได้ก็คงเป็นคนของ SMS อย่างเดียว แผนคงไม่พัง
แต่รันกะดันมาด้วยเสียนี่ แถมทำให้ทั้งสองฝ่ายที่เคยแตกแยกกลับมากลมเกลียวกันได้อีก
ม้ามืดมากๆ

ดูแล้วก็แอบสงสารเชอริล แต่ก็นะ คราวนี้รันกะโต้คืนได้เต็มๆเลยอะ

เสียงเพลงสมานความสัมพันธ์จริงๆ มองดีๆเซนทราดี้ตรงกลางถึงกับร้องไห้ด้วยความซึ้ง

ในที่สุดอารุโตะก็กลับมาตอนรันกะร้องจบเพลง
แถมวิ่งตรงเข้ามาหวังจะเฉ่งว่า ไหงทำอะไรวู่วามแบบเน้ ดูซิ มาตัวเปล่าไม่มีเครื่องป้องกันเลย
แต่ก็จริงอย่างรันกะพูด ว่าถ้าขืนใส่ชุดป้องกันมาเต็มยศก็คงไม่มีใครฟัง
ในเมื่อเราแสดงความจริงใจให้เห็นแล้วว่า ฉันมาดีนะ แค่มาร้องเพลงให้ฟัง
ใครละจะกล้ายิงใส่ (นอกจากนังเทมุจิน)
อีกอย่างนี้แหละชุดออกรบของไอดอล 5555555

"รันกะ ทำไมเธอต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย!"
"ก็ฉันอยากบอกนี่นา!"

"แฮปปี้เบิร์ทเดย์ อารุโตะคุง!!!"
ก๊าซซซซซซซซซซซซซซซ อารุรันๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
アルトてんめー！ランカを泣かせたら承知しねーぞ！

一件落着
อารุโตะเป็นคนรับหน้าที่ขับไปส่งรันกะที่ฟรอนเทียร์
โดยมิเชลเป็นคนสั่งให้ทำ (คิดเองไม่เป็นรึไงฟระนังอารุโตะ)
แต่ก็นะ ในเมื่อเชอริลฝืนพาตัวเองมาบินบนท้องฟ้าจริงๆ อารุโตะก็คงรู้สึกผิดถ้าจะทิ้งไว้แล้วกลับไปก่อนกับรันกะนั่นแหละ

"คิดถึงความรู้สึกของรันกะให้ดีๆนะ ว่าเธอเสี่ยงมาที่นี่เพื่ออะไร"
โอ้ว มิเชล อบรมเลยๆๆ

หน้าแดงสิคะ ความจริงอารุโตะคงจะรู้ๆความรู้สึกของรันกะอยู่บ้างแล้วหละ
แต่แค่เรื่องของตัวเองก็เต็มที่แล้ว ก็เงี้ยนะ วัยอลวน (เก่าเชียว)

เชอริล...

แอบมองด้วย วิ้ววววววววว
เดาเอาเองว่าอารุโตะแอบมองแถมด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ก๊าซซซซซซซซซซซ

รันกะรู้ว่าอารุโตะแอบมองก็หน้าแดงสิคะ
เดี๊ยนยังหน้าแดง ชอบว้อย สถานการณ์แบบเนี้ย

ต่างคนต่างเขิน เลยหัวเราะออกมาพร้อมกัน
ตั้งแต่ดูมาไม่เคยเห็นอารุโตะหัวเราะเต็มที่แบบนี้เลย
เสียงหัวเราะที่คุณนากามุระพากย์ก็ดูへたれดีอ้ะ
แบบว่า เวลาอารุโตะอยู่กับรันกะแล้วดูเป็นเด็กผู้ชายวัยรุ่นคนหนึ่งดี
ไม่ต้องคิดถึงเรื่องของพ่อ เรื่องอะไรต่างๆมากมาย
แต่อยู่ๆเครื่องยนต์ก็ดับ ทั้งสองเลยต้องดิ่งลงพื้น เกือบโหม่งโลกหวิดให้มาครอส ฟรอนเทียร์ต้องอวสานซะตั้งแต่ตอนที่ 12
และสิ่งที่ทั้งสองพบในจุดที่ตกลงไปก็คือ...

มาครอส...????
ชอบภาพนี้มากเลย
ด้วยความที่มีเงาของทั้งสองคนอยู่ด้วยก็ยิ่งชอบ มันแบบว่า บอกไม่ถูกง่ะ กรี๊ดดดด

จบตอน 12 แต่เพียงเท่านี้ ยาวนานเหลือเกิน

ต่อไปเป็นเรื่องย่อตอนต่อไป

ท่าทางจะต้องสู้กับท่านพี่เบรล่าแฮะ
ตอนที่แล้วพี่แกพุ่งตัวออกมาพร้อมๆกับพวกอารุโตะนี่นะ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ช็อตเน้สิที่ต้องการรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
ฮิเมะเจ้าขา เล่นเรื่องนี้เปลืองตัวจริงๆ ถอดมาสามครั้งแล้วน้า

この絵！この雰囲気がヤバイ！！！
ว่าแต่ตกลงตอนต่อไปชื่ออะไรกันแน่ฟระ
ท้ายตอนบอกว่าชื่อ Memory of Global
แต่ในเว็บกลับบอกว่า Twilight Planet

แต่จะตอนอะไรก็ดูว้อยยยยยยย

เมื่อไหร่จะถึงวันศุกร์ง้า

โอย หมดแรง กินเวลาไปเป็นชั่วโมงๆๆๆๆๆ
ปวดหลังปวดไหล่หิวน้ำ
หนีไปพักก่อนดีกว่า
ได้ทำเท่านี้ก็พอใจแล้ว 555555555555

เมื่อวันจันทร์ไปเช็คกับเว็บไซต์แล้ว
สรุปว่าตอนที่ 13 ชื่อ Memory of Global จ้า

ว้ายยยย คืนนี้ก็จะได้ดูแล้วสินะ เหอๆๆๆๆๆ
(ยังไม่ได้ฟังวิทยุเช่นเคย...)
อาจจะอัดไว้ก่อนแล้วเล่นมุกเดิม ปาดลงน้องนาโนป๊อดของเรา...
อร๊ายยยยยยยยย
ทำงานไม่ทันเลยอาจรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็ว (จะดีไหม)

edit @ 29 Jun 2008 22:42:55 by Aoi Ringo

edit @ 29 Jun 2008 22:47:11 by Aoi Ringo

edit @ 3 Jul 2008 15:34:42 by Aoi Ringo

edit @ 3 Jul 2008 15:35:40 by Aoi Ringo